2022, het jaar waarin wij als Boomkwekerij Fleuren ons 100-jarig jubileum mogen gaan vieren. Samen want dat is het woord wat past bij onze organisatie, samen met onze medewerkers, samen met onze relaties en samen met onze omgeving.

In dit bijzondere jaar delen wij diverse Fleuren momenten: 100 Grote momenten maar ook kleine momenten die weergeven waar wij voor staan, wat we doen en hoe wij als Boomkwekerij Fleuren al 100 jaar actief zijn in onze mooie en inspirerende wereld. 

Moment 56:

Bij Fleuren hechten we veel waarde aan onze mensen; samen maken wij Fleuren Boomkwekerij! Wies werkt inmiddels al 35 jaar bij ons als administratief medewerkster. Ze vertelt jullie hoe zij het werken bij Fleuren ervaart.

 

Hoe ben je bij Fleuren terecht gekomen?

“Dat is alweer een tijdje geleden. Ik ben hier via mijn zus Nel terecht gekomen, zij werkte toentertijd hier bij Fleuren op kantoor. Na mijn opleiding Verpleging ben ik getrouwd en heb ik al jong een gezin gesticht. Toen de kinderen jong waren had ik geen vaste baan, ik hielp wel mee in het bedrijf van mijn ouders, in de kas en op het land. De kinderen konden dan gewoon met me mee. Toen de jongste bijna naar de crèche ging vroeg Nel of ik een paar uurtjes in de week wilde komen helpen op kantoor. Dat vond ik wel leuk! Het begon met 2 keer in de week een paar uurtjes, dat werd uitgebouwd naar 9 uur in de week, naar 12, naar 24 tot uiteindelijk 30 uur in de week. Sinds januari maak ik gebruik van de seniorenregeling en zit ik terug op 24 uur in de week. 

Het typerende van de beginperiode vind ik echt, en nog steeds, dat vanuit opa (Henri) Fleuren de opvatting kwam: ‘als je hier op kantoor werkt en je doet administratie, brieven versturen, orderbevestigingen versturen, dan staat er een plaatsnaam op de brief en zoek je eerst de plaatsnaam op voordat de brief in de envelop gedaan wordt en opgestuurd wordt.’ Zodoende ben ik elke keer gaan kijken: ‘onze klanten, waar wonen zij? Nederland, Duitsland, Oekraïne, noem maar op, waar is dat op de wereldkaart?’ Toentertijd was er een plaatsnamenboekje, geen atlas, maar een plaatsnamenboekje van Nederland waar je alfabetisch op kon zoeken. Zeker nu ik zelf exportpapieren klaarmaak en vaak een exit border moet weten voor de douane, kantoor van uitgang de EU uit,  dan kijk ik na waar dat is. Waar gaat die vrachtwagen heen? Op die manier krijg ik een beetje een idee van de route die de vrachtwagen gaat rijden.

Dit is wat Nel me van tevoren ook had gezegd. Zij had dit altijd al als opdracht van opa Fleuren meegekregen: ‘als je hier werkt, moet je ook weten waar de bomen heen gaan.’ ”

 

Waarom heb je gekozen om te werken bij Fleuren?

“Dat was op dat moment dus niet een bewuste keuze, maar het werk is per toeval op mijn pad gekomen. Het was ook heel fijn te combineren met de kinderen. In die tijd was het nog niet zo heel normaal om parttime te werken. Het werk was hier in dorp, ik woonde hier in dorp, het was heel makkelijk te combineren met de kleine kinderen. Ik mocht toen al de werktijden aanpassen: eerst de kinderen naar school brengen, daarna doorfietsen naar kantoor en wanneer de school uit was ging ik ze weer ophalen. Dus de flexibiliteit, van Fleuren uit, van mij uit en het werk dat ik kon doen, dat is altijd zo gebleven. Dat vond ik heel erg prettig, zeker in combinatie met kinderen want ja, er is dan altijd wel iets. Dus de flexibiliteit van mij uit heb ik altijd terug willen geven. Is er meer werk nodig, dan ben ik ook bereid om meer te terug te doen. Zulke zaken werken 2 kanten op. ”

 

Hoe omschrijf je de werksfeer?

“Ik ervaar de werksfeer als heel prettig, maar dat ligt ook aan de personen die in dat team zitten. Er zijn ook wel eens kantoorleden geweest die daar iets minder goed in pasten. Als je bij Fleuren werkt, dus ook op kantoor, dan pas je het makkelijkst in de groep als je een manusje-van-alles bent. Het elkaar ondersteunen, elkaar helpen, elkaar iets gunnen, het overleg onderling, deze zaken heb ik altijd als heel prettig ervaren. Zelf ben ik hier ook een groot voorstander van. We zijn hier samen, we trekken samen die kar. Bij dit bedrijf krijg je de vrijheid, maar je moet zelf ook weten en leren hoe je die vrijheid kunt invullen en hoe het naar 2 kanten prettig werkt, dat je een toegevoegde waarde kunt zijn. Voor sommige mensen kan dat best een zoektocht zijn, kan als drijfzand voelen, kan akelig en spannend zijn om zoiets aan te gaan. Maar je kunt hier alle ruimte krijgen om daar in te groeien. ”

 

Hoe ziet een typische werkdag voor jou er uit?

“Zolang ik hier werk, heb ik vaak voor ik naar kantoor ga een idee ‘dit ga ik doen vandaag of dit verwacht ik dat ik moet gaan doen vandaag.’ Als ik dan naar huis ga, denk ik weleens bij mezelf ‘dit is weer heel anders gelopen.’ Ik heb hier nog nooit een dag gehad dat ik echt heb gedaan wat ik van tevoren dacht dat ik zou gaan doen. Dat is echt nog nooit geweest. Het zijn zeker geen ongeleide projectielen wat ik doe, het is niet allemaal ad hoc, dat is het niet. Het zijn wel reguliere zaken zoals bijvoorbeeld de facturatie die gedaan moet worden na de leveringen. En bij leveringen buiten de EU moeten er de benodigde papieren klaargemaakt worden, dat weet ik van tevoren. Maar de vraag is dan altijd hoe het loopt en of het loopt zoals je gedacht had. Je hebt met een tegenpartij te maken, je hebt met tussenpersonen te maken, klopt de informatie allemaal, zijn de regelgevingen misschien weer gewijzigd in de tussentijd. Soms denk je dat je het weet, maar dan is het toch weer anders. 

Ik zorg dat alles af is wat af moet zijn en de rest komt weer later. Ik heb hier ook nooit meegemaakt, sowieso de laatste 20 jaar niet, dat iemand mij zegt wat ik moet doen. Ik krijg natuurlijk wel eens de vraag van collega’s hoe ver ik met iets ben of dat ik tijd heb om bepaalde werkzaamheden te doen. Zo werk je samen, als team. Elk jaar is natuurlijk grofweg hetzelfde, dat is met heel Fleuren zo, je hebt alle seizoenen, alle werkzaamheden die elk jaar terugkomen, die cyclus komt elk jaar terug. Dat is in de kwekerij vergelijkbaar met kantoor maar dan totaal ander werk natuurlijk. 

En ondertussen zeg ik altijd goedemorgen als ik binnenkom, een fijne avond als ik weer ga. Ook dat hoort er bij. ”

 

Wat is de grootste uitdaging van jouw baan?

“Mijn uitdaging is ervoor zorgen dat klanten die verder weg zitten, blij maken met papierwerk dat allemaal klopt. Om te zorgen dat de vrachtwagen niet vaststaat aan de grens, zoals we dat pas geleden nog hebben meegemaakt. Er moet dan ad hoc actie ondernomen worden om dat probleem op te lossen. Als ik zorg dat de phytosanitaire inspectie in orde is, dan duurt de periode van de phyto-keuring niet zo lang. Wanneer alles daarvoor goed voorbereid is, zodat de medewerkers in de koelcel alle informatie hebben en zij de partijen klaar kunnen zetten, dan kunnen de papieren snel afgestempeld worden en kan het snel geladen worden, want tijd is geld. Dat is ook mijn streven, dat niet iemand anders problemen krijgt doordat ik iets heb gedaan wat niet klopt. Zo ook met de facturering. Ik zeg wel vaker dat ik het afvoerputje ben, want als er iets in de computer staat wat niet klopt, hetzij een adres is, een email, een boomprijs, dan merk ik dat op het moment dat ik ga factureren. Dan zal dat eerst opgelost moeten worden. 

Han (Fleuren) noemt mij wel vaker de ‘puzzelaar’. Als er iemand belt of als iemand vraagt hoe iets in elkaar zit, waar iets te vinden is, dan ben ik vaak de persoon die het gaat uitzoeken, die gaat nadenken, puzzelen. Dat doe ik met wat ik dan allemaal weet uit al die jaren ervaring, met medecollega’s, met andere situaties, het opbergen van het archief, hoe is iets in het verleden gedaan. Bijvoorbeeld als iemand iets moet weten over bomen, waar hebben die gestaan, hebben we daar aantekeningen van, dat is dan de track and trace binnen ons eigen administratie van de boomkwekerij. Hoe vinden we iets terug. Met zulke zaken houd ik me ook bezig.”

 

Wat vind je zelf het leukste aan het werk bij Fleuren?

“Het contact met de collega’s en de klanten. Ik ben ook echt wel een mensen-mens. Ik sta niet graag op de voorgrond, ik ben geen podiumbeest, ik ben geen kartrekker, maar op de achtergrond wil ik en doe ik heel veel. Ik voel me heel gewaardeerd hier, zeer zeker, ik voel echt dat ik die toegevoegde waarde heb in het team qua werk en qua persoon en dat wil ik ook naar mijn collega’s zijn, een toegevoegde waarde qua persoon en qua werk. Dus ook als er iemand met persoonlijke problemen zit, ben ik altijd bereid om te helpen. Natuurlijk weet ik het zelf ook niet allemaal, maar als ik iemand kan ondersteunen of helpen, dan doe ik dat heel graag. Of dat nu praktisch is door een keer met een jeep naar het veld te rijden of iets anders, dat maakt me allemaal niet uit. Ik vind dat heel fijn.

Buiten de administratie vind ik het hier ook heel fijn, gewoon met de collega’s, met de contacten. Ik ga ook graag naar de beurzen. Ik vind het heerlijk om met klanten, met mensen die geïnteresseerd zijn en vragen hebben, die graag informatie hebben om daar mee in gesprek te gaan en die te helpen zover ik dat kan. Dat vind ik heerlijk.

Han citeert al heel lang wat ik ooit tegen hem heb gezegd: ‘Han, denk nu niet dat het bij andere bedrijven net zo is als bij ons. Het is hier zo sociaal. We houden niet alleen rekening met de mens qua arbeid, maar ook met de mens als mens. Waar zie je dat op zo’n manier, vaak ben je alleen maar een nummertje.’ Deze familie (Familie Fleuren) staat gewoon anders in het leven en daarom voel ik me hier thuis. Dat klikt, dat voelt warm.”

 

Wat vind je het mooiste dat je bij Fleuren bereikt hebt?

“De waardering die ik hier krijg voor datgene dat ik doe. Daar krijg ik een goed gevoel van, daar word ik gelukkig van en daarom zit ik hier ook al zo lang.”

 

Wat is een typische Fleuren traditie?

“Op kantoor hangen we altijd slingers op als er iemand jarig is, er wordt versierd. Slingers, een kussen op de stoel, van alles wat, leuke felicitatie A4-tjes ophangen. Dat is echt een kantoor traditie.”

Wies 21062022.jpg
Wies vertelt over werken bij Fleuren